آلبرت اینشتین: مردی که یاد و نامش ابدی شد ...

در هفدهم آوریل سال ۱۹۵۵، به دنبال پارگی آنوریسم آئورت شکمی، اینشتین دچار خونریزی داخلی شد. پیش از این واقعه، در سال ۱۹۴۸، دکتر رودولف نیسن، یک نوبت آنوریسم او را مورد عمل جراحی قرار داده بود. او در این روز مشغول آماده کردن پیشنویس یک سخنرانی تلویزیونی بود، او این پیشنویس را به بیمارستان برد ولی آنقدر زنده نماند که تکمیلش کند. اینشتین، اجازه نداد مورد جراحی قرار بگیرد و گفت: «من میخواهم وقتی که بخواهم، بمیرم. زنده ماندن، به صورت مصنوعی، کجسلیقگی است. من سهمم را انجام دادهام، وقت رفتن است. میخواهم مرگ را با ظرافت، تجربه کنم.»

سرانجام اینشتین، بزرگترین دانشمند و متفکر قرن بیستم، صبح روز بعد هجدهم آوریل ۱۹۵۵ در بیمارستان پرینستون در ۷۶ سالگی، در شهر پرینستون در گذشت. وصیتنامهاش صبح روز بعد خوانده شد. او درخواست کرده بود که تدفین، بدون هیچگونه مناسک مذهبی یا تشریفات رسمی برگزار شود. زمان و مکان تدفین میبایست از همه بجز تنی چند از دوستان نزدیک که جسدش را تا محل سوزاندن آن همراهی میکردند، پنهان نگاه داشته شود. جسدش سوزانده شده و خاکسترش در اطراف محوطه انستیتوی مطالعات پیشرفته در پرینستون، پخش شد.

مرگ اینشتین، مردم سراسر جهان را عمیقاً متأثر ساخت. همانطور که لئونید آندریف در حکایت خود نوشته بود که وقتی گالیور زنده بود مردم لیلیپوت شبها صدای تپش قلبش را میشنیدند، این را میتوان درباره اینشتین گفت. مردم جهان با علم به اینکه چنین انسانی در میانشان میزیست، به بزرگی و تعالی اندیشه پی برده بودند. اکنون اگرچه قلب این بزرگمرد از تپش بازایستاده بود، اما نامش در قلب تاریخ اندیشه ابدی شد.

«خیابان کرامگاسه، شماره ۴۹ » امروزه اغلب کسانی که از شهر برن در سوئیس دیدن می کنند حتماً به این آدرس هم سری می زنند. طبقه دوم این آپارتمان قدیمی، خانه آلبرت اینشتین مشهور بوده است. نظریه مشهور نسبیت یعنی همان نظریه ای که دیدگاه بشر را برای همیشه نسبت به جهان و کیهان متحول کرد در همین خانه به ذهن اینشتین رسیده است.

به نقل از: سایت علمی بیگ بنگ

برچسبها: اخبار علمی

نوشته شده توسط دکتر محمد سالار ترخانی در ۱۲ ق.ظ | لینک ثابت •